Bir facebookumuz eksikti. O da oldu, milletçe rahat bir nefes aldık. Ebeveynim olacak şebekler facebooka bir sardırdılar ki sormayın. Gece gündüz büyülenmiş gibi facebookun karşısındalar. Beni unuttular. Ne yaparsam yapayım dikkatlerini çekemiyorum artık. Dönüp baksınlar diye yapmadığım şey kalmadı ama nafile. Evin içinde koşturuyorum, aryalar söylüyorum, elimde dört portakal çeviriyorum, ters parende atıyorum, ispanyolca küfrediyorum, tek tekerlekli bisiklet sürüyorum, trapezle atlıyorum, sekiz haneli rakamları aklımdan çarpıyorum. Ne yaparsam yapayım boş, dönüp göz ucuyla bakmıyorlar bile. Son çare ben de facebooka kaydolucam, belki oradan dikkatlerini çekmeyi başarırım. Facebookta ebeveynini arayan altı aylık bir bebek görürseniz şaşırmayın canlarım.
3 yorum:
Haklısın Naz'cım, ne zaman facebook'a girsem ananla baban olacak düdükler profillerini update etmiş, hayalperestlerin arasında halay çekiyorlar (geçen gün babanı sabaha kadar halay çekerken görmüşler), rakı sofrasında birbirlerine kavun peynir yolluyorlar. Amerika'da olsan sosyal hizmeyler çoktan seni almışlardı bunların elinden.Gel sen bizim kızımız ol. Biz seninle daha çok ilgileniriz çünkü ben topu topu günde üç bilemedin beş yüz kerecik giriyorum facebook'a. öpüyorum özlem teyzen...
facebookun bi numarası yok nazcığım. bende üye oldum ama bi numarasını göremedim. kaçıcam yakın zamanda. bence senin blogun bütün sitelere, portallara beş basar. bu arada çok sade bir tasarımı var. şööle çiçekli böcekli bir tema koyda genç kız sitesi olduğu anlaşılsın..
Yorum Gönder