Bu akşam ilk defa çiçek aldım. Babam bana papatya almış. Çok sevindim. Fakat sevincim kursağımda kaldı, çünkü çiçekleri yememe izin vermediler. Neymiş çiçek yenmezmiş. Bunlar beni hepten salak bellediler galiba. Ben bu yalanı yer miyim? 
Sırf bizimkilere pislik olsun diye geceleri uyumuyorum, bizim şebekleri de uyutmuyorum. Sabaha kadar sallayıp duruyorlar beni:))) Ama tabi gece uyumayınca da gündüz çok uykum geliyor. Sürekli uyuyorum ben de. Ee akşama formda olmam lazım, ne de olsa:)) Çoğunuzun içinizinden "bu anne babana yaptığın ayıp değil mi Nazcığım" diye söylendiğini duyar gibiyim. Yoo hiç de ayıp değil. Üstelik çok eğlenceli. Bütün bebeklere tavsiye ederim. 
"Uzat bakalım elini kızım", "aferin kızım, kaldır elini kaldır", "otur", "kalk" Bu komutlar bir köpeği eğitirken söylenecek komutlar değil mi? Ama benim şapşal ebeveynim bunları bana söylüyorlar. Ya bunlar nasıl insanlar Allahım? Bir insan bebek eğitimi ile köpek eğitimi arasındaki farkı bilmez mi? Yakında havaya bişeyler fırlatıp "yakala kızım" demelerinden korkuyorum. Günlüğümü okuyan siz sevimli okurlarımdan yardım istiyorum. Ne olursunuz bir tane "çocuk eğitimi ve psikolojisi" kitabı alıp bizimkilere hediye edin. Olmadı bir köpek alın hediye edin. Yeter ki kurtarın beni.
